English English Deutch Francais Nederlands
DotBaby DotBaby DotBaby DotBaby DotBaby DotBaby DotBaby DotBaby

Gaat Kobe op het potje?

Kobe, de klimmer
Ik ben een ridder en ik zwaai met mijn zwaard tot mama roept dat het genoeg is. Ik ben Mowgli en loop rond de tafel terwijl ik zing van ‘zet je beste beentje voor’. Iedereen speelt mee. Mama en papa marcheren achter me aan als olifanten, maar bomma steelt de show als ze gorilla speelt. Ik heb de Aristokats al minstens duizend keer gezien en wil voorlopig even niet dat mama een andere film in de video steekt. Ik zing de liedjes voortdurend mee, tot grote ergernis van mijn vader die wil dat ik een ander deuntje kies. Ik ga nu naar school bij juf Inge. Mijn beste vrienden zijn Bastiaan en Gilles. Ze zijn allebei een kop groter dan mij en samen doen we  geweldige dingen. Zoals van het klimrek springen als superman. Dat was een idee van Gilles. Alles ging goed, tot Bastiaan zijn arm brak en naar het ziekenhuis moest. Hij heeft nu een gips gekregen, wat heel stoer is natuurlijk. Ik heb mama verteld dat ik ook een gips wil, maar ze kon er niet om lachen. Je moet niet om ongelukken vragen, zei ze.
Gisteren had ik toch een ongeluk. Ik moest kaka doen en was op het toilet van mama en papa geklommen. Ik weet niet goed wat er gebeurde, maar plots hing mijn poep in het water. Ik heb heel hard op mama geroepen. Ze kwam aangerend maar moest toen zo hard lachen dat het een hele tijd duurde voor ze me bevrijdde. Ik ben heel boos op haar en heb haar geschopt. Het was niet leuk!’

De mama van Kobe over zindelijk worden
Kobe de voortvarende heeft het weer gedaan! Hij is stiekem op het toilet gekropen, net zoals hij op alle andere zaken klimt. Plots hoorde ik hem gillen en toen ik het toilet kwam binnengestormd zat hij zo wat helemaal in de toiletpot. Zijn benen staken recht omhoog en hij leunde met zijn ellebogen op de rand. Ik moest zo hard lachen, dat het me bijna niet lukte hem uit het toilet te halen. Beledigd dat hij was! Kobe kan er absoluut niet tegen dat we hem uitlachen, maar dit was zo grappig… Ik vond het bijna jammer dat ik niet eerst rap het fototoestel heb bovengehaald. De blik op zijn gezichtje, die kleine elleboogjes die uitstaken aan de zijkant van het toilet, die beentjes recht omhoog… Soit, we hebben hem helemaal gewassen en dan heb ik hem getoond hoe hij het zitje van zijn potje kon gebruiken op het grote toilet. Kobe kennende is het potje nu verleden tijd en wil hij alleen nog ‘op de grote wc’ gaan. Hij heeft het opstapje voor het toilet gezet en klimt nu al dagen op en neer, ook als hij niet naar het toilet moet gaan.
Plassen doet hij overigens staand. Toen hij zijn papa op een keertje bezig zag, vroeg hij hem op de man af of alle jongens dat zo doen. Toen zijn papa bevestigend antwoordde, besliste hij dat vanaf nu ook te doen. Bij voorkeur samen met papa. Zodra Wim naar het toilet gaat, loopt Kobe hem achterna. Ze staan dan elk aan een kant van de pot en plassen samen. Het is écht geen zicht, maar Kobe beleeft er plezier aan, dus laten we het maar zo. ’t Is ongetwijfeld een goede manier van ‘male bonding’. Ik moet het toilet vaker poetsen, maar dat is niet zo erg. Gisteren hebben we echt gelachen. Wim ging met zijn krant op toilet zitten en werd wat later vervoegd door zijn zoon… met een boekje. Hij zette zijn potje naast het toilet en begon te ‘lezen’. Ze wilden absoluut niet dat ik een foto nam – het zou inderdaad compromitterend materiaal vormen als Kobe groter wordt – maar het beeld zal me nog lang bijblijven!